Αγίου Μάρτυρος Υακίνθου του εκ Καισαρείας
3 Ιουλίου
Σήμερα, 3 Ιουλίου, η Αγία μας Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Μάρτυρος Υακίνθου, ενός ευωδιαστού άνθους της πρώτης χριστιανικής εποχής, που άνθισε και μαρτύρησε για τον Χριστό στην Καππαδοκία, στις αρχές του 2ου αιώνα, επί αυτοκράτορος Τραϊανού, το έτος 98 μ.Χ.
Ο Υάκινθος καταγόταν από την Καισάρεια της Καππαδοκίας και υπηρετούσε στο παλάτι του αυτοκράτορα ως κουβικουλάριος, δηλαδή υπεύθυνος για την αυτοκρατορική τράπεζα. Ήταν μόλις δεκαπέντε ετών, όταν κατηγορήθηκε στον αυτοκράτορα επειδή επικαλείτο το όνομα του Χριστού και ζούσε ως χριστιανός, αρνούμενος να προσκυνήσει τα είδωλα.
Οἱ Νεοπαγανιστές καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος

Πρωτ. Βασιλείου Α. Γεωργόπουλου
Ἐπίκουρου Καθηγητοῦ Θεολογικῆς Σχολῆς Α.Π.Θ
Βασικό στοιχεῖο στίς διάφορες νεοπαγανιστικές ὁμάδες ἀποτελεῖ ἡ ἐμπαθής, ἀπαξιωτική, φανατισμένη καί μέχρις ἀκροτήτων τοποθέτησή τους, ἀπέναντι στό πρόσωπο τοῦ Κυρίου, τῶν Προφητῶν, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας.
Η ΞΕΝΟΜΑΝΙΑ ΜΑΣ

Φώτης Κόντογλου
Από τα άρθρα που έγραψα τελευταία για την παράδοση και για την εκκλησιαστική μουσική, έγινε κάποια αναταραχή στα πνεύματα, όπως κάθε φορά που γράφουνται κάποια παρόμοια πράγματα. Άλλοι δυσαρεστηθήκανε κι άλλοι ευχαριστηθήκανε. Δυσαρεστηθήκανε όσοι θέλουνε τους νεωτερισμούς, κινημένοι από την μανία να φαίνονται προοδευτικοί και μοντέρνοι. Αυτοί θυμώνουνε σαν ακούνε τέτοια πράγματα που γράφω. «Τί θα πει παράδοση και βυζαντινή μουσική, στην εποχή που βρισκόμαστε; Σκουριασμένες ιδέες! Καθυστερημένα μυαλά!». Κάποιοι μάλιστα με βρίζουνε. Εγώ το έχω πάρει απόφαση. Βέβαια στεναχωριέμαι, που βλέπω ομοεθνείς μας να μην χωνεύουνε τα ελληνικά πράγματα, επειδή η ματαιοδοξία τους είναι πιο δυνατή από την αγάπη που έχουνε για τον τόπο τους, αλλά τί να απαντήσω στις βρισιές τους; «Άφες αυτοίς, Πάτερ, ότι εμίσησάν με δωρεάν».
Από το Όνομα στο Χάραγμα — Η Μεγάλη Αντικατάσταση του Προσώπου και η Σιωπή των Ποιμένων

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΜΙΟΣ
Ο κόσμος που ξημερώνει μπροστά μας δεν είναι απλώς τεχνολογικός· είναι αποκαλυπτικός. Δεν έρχεται ως επανάσταση, αλλά ως αντικατάσταση — αργή, μεθοδική, αθόρυβη. Δεν γκρεμίζει τα πρόσωπα με βία, αλλά τα διαβρώνει με λογική, με δίκτυα, με ψηφιακή ευταξία. Η ψυχή του ανθρώπου δεν απειλείται με βασανιστήρια όπως σε άλλες εποχές, αλλά με λήθη, αριθμητικοποίηση, αποπροσωποποίηση. Η εποχή μας δεν ζητά να μαρτυρήσεις με αίμα, αλλά να συμβιβαστείς με χαμόγελο.
ΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ

"ή τουλάχιστον.... χωρίς υπεύθυνη εκκλησιαστική αξιολόγηση"
Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος
Έχει διαπιστωθεί τα τελευταία χρόνια πως κάποιοι αδελφοί μας, κληρικοί και λαϊκοί, αρθρογραφούν στα διάφορα μέσα, τα κοινωνικά δίκτυα, γράφουν βιβλία και περιοδικά παραπέμποντας σε αιρετική βιβλιογραφία. Επικαλούνται μαρτυρίες και εμπειρίες αιρετικών ανθρώπων ή γενικότερα πλανεμένων, θέτοντας σε πνευματικό κίνδυνο τις ψυχές ανυποψίαστων συνανθρώπων μας. Είτε από ενδιαφέρον που εξάπτεται από τις παραπομπές αυτές είτε από περιέργεια.
Πῶς πρέπει νὰ ἀντιστεκώμαστε στὸν διάβολο, ὅταν προσπαθῇ νὰ μᾶς παραπλανήση μὲ τὴν ἀδιακρισία

Ἅγιος Νικόδημος Ἁγιορείτης
Ὅταν ὁ πονηρὸς διάβολος γνωρίζῃ ὅτι βαδίζουμε σωστὰ στὴν ὁδὸ τῆς ἀρετῆς, μὲ ζωντανὲς ἐπιθυμίες καὶ σωστὰ τοποθετημένες καὶ μὲ τάξι, ἀπὸ τὶς ὁποῖες δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς ἀποσπάση μὲ φανερὲς ἀπάτες, τότε μεταμφιέζεται σὲ ἄγγελο φωτὸς καὶ μὲ φιλικοὺς λογισμοὺς καὶ μὲ ρητὰ τῶν θείων Γραφῶν καὶ μὲ παραδείγματα τῶν ἁγίων, μᾶς παρακινεῖ, εὐκαίρως ἀκαίρως, νὰ βαδίσουμε ἀδιάκριτα στὸ ὕψος τῆς τελειότητος, γιὰ νὰ μᾶς κάνῃ κατόπιν νὰ πέσουμε στὸν γκρεμό.
ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΙΛΛΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝ ΑΥΤΩ

3 ΙΟΥΝΙΟΥ
Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου
Τή Γ' (3η) του αυτού μηνάς μνήμη του Αγίου Μάρτυρος ΛΟΥΚΙΛΛΙΑΝΟΥ καί των συν αυτώ τεσσάρων νηπίων ΚΛΑΥΔΙΟΥ, ΥΠΑΤΙΟΥ, ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, ΠΑΥΛΟΥ και ΠΑΥΛΗΣ τής παρθένου καί Μάρτυρος.
Eις τον Λουκιλλιανόν. Λουκιλλιανώ πήγνυται σταυρός κάτω, Oυχ’ ως ο Xριστού και τίτλον φέρων άνω.
Eις τα παιδία. Tους παιδαρίσκους ων αριθμός δις δύω, Θεού Πατρός τίθησιν υιούς η σπάθη.
Eις την Παύλαν. Oυκ άξια προς μέλλον, ως Παύλος, κλέος, Tα νυν πάθη φάσκουσα, τέμνεται Παύλα. Σταυρώ αμφί τρίτην Λουκιλλιανός τετάνυστο.
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

Αρχιμ. Θεοφίλου Λεμοντζή Ιεροκήρυκος
Η Πεντηκοστή αποτελεί την αφετηρία αυτής της συνεχούς παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στη ζωή του κόσμου και των ανθρώπων, στην δική μας προσωπική ζωή. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αφήγηση στις Πράξεις των Αποστόλων σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το Άγιο Πνεύμα φανερώνεται στους Αποστόλους: «εκάθισέ τε εφ ένα έκαστον αυτόν» (Πράξ. 2, 3).
Το Σύμβολο Πίστεως της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου και οι σύγχρονες αντιτριαδικές αιρέσεις

Αρχιμ. Θεοφίλου Λεμοντζή Δρ.Θ
Αναβίωση αρχαίων αιρέσεων με νέο προσωπείο
Η μεγάλη δωρεά και προσφορά των 318 θεοφόρων Πατέρων της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου της Νικαίας (325) προς το πλήρωμα της Εκκλησίας μεταξύ των άλλων ήταν και η σύνταξη του ομωνύμου Συμβόλου.
Σύγχρονες μορφές Εἰκονομαχίας

Ἱερεύς Σωτήριος Ὀ. Ἀθανασούλιας
Ἀπό τήν ἀρχαία στή σύγχρονη Εἰκονομαχία
Κάθε χρόνο τήν πρώτη Κυριακή τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἑορτάζουμε τή νίκη τῆς Ἐκκλησίας ἐναντίον ὅλων γενικά τῶν αἱρέσεων. Εἶναι ἡ νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας (τῆς ὀρθῆς πίστης), ἐναντίον κάθε μορφῆς θρησκευτικῆς πλάνης. Γι’ αὐτό ἡ Κυριακή αὐτή ὀνομάζεται «Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας». Ὅπως εἶναι γνωστό, ὁ ἑορτασμός της καθιερώθηκε, μέ ἀφορμή συγκεκριμένα ἱστορικά γεγονότα: τή λήξη τῆς Εἰκονομαχίας καί τήν πανηγυρική διακήρυξη τῆς τιμῆς τῶν ἁγίων Εἰκόνων τό 843 μ.Χ. Τότε ἔκλεισε ὁριστικά μιά σκοτεινή περίοδος γιά τήν Ἐκκλησία, ἡ ὁποία διήρκεσε περισσότερο ἀπό ἕναν αἰῶνα (ἀπό τό 730 ὡς τό 843 μ.Χ., μέ μιά μικρή διακοπή στό ἐνδιάμεσο) καί ἀνέδειξε πλῆθος Ὁμολογητῶν τῆς πίστεως καί Μαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας.
Μάρτυρες του Ιεχωβά: Οι κατ’ εξοχήν σύγχρονοι ψευδοπροφήτες

Μιχάλης Μαυροφοράκης και Μηνάς Αναστασάκης
Το θέμα της παρούσας μελέτης είναι οι ψευδοπροφητείες που κατά καιρούς έχει κάνει η Εταιρεία «Σκοπιά», η Οργάνωση των Μαρτύρων του Ιεχωβά. Θα στηρίξουμε τους ισχυρισμούς μας παραθέτοντας από τα ίδια τα έντυπα της Εταιρείας, τα οποία μάλιστα σήμερα είναι δυσεύρετα για λόγους που θα αναπτύξουμε στη συνέχεια. Το ότι είναι δυσεύρετα οφείλεται στην ίδια την Εταιρεία «Σκοπιά», η οποία φροντίζει να μην έχουν πρόσβαση σ’ αυτά οι οπαδοί της, διότι οι έχοντες κριτική σκέψη βλέποντας τις ψευδοπροφητείες της, θα την εγκαταλείψουν.









