ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ: Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΙΣΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΑΙ ΕΘΝΑΠΟΣΤΟΛΟΣ

ΔΙΔΑΧΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ

ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ

Η πολυσυζητημένη και καταξιωμένη μορφή του αγίου Κοσμά του Αιτωλού, του εθναποστόλου και νεομάρτυρος της Εκκλησίας μας, είναι βαθειά χαραγμένη στην συνείδηση του ελληνικού λαού. Ο διδάχος των σκλάβων δεν υπήρξε μόνον η γενναία μορφή που παρηγορούσε, ενίσχυε τον καταδυναστευόμενο λαό μας και κρατούσε άσβεστο τον πόθο για την ελευθερία του.

Ερμηνεία των λέξεων «έως ου»

Δημητρίου Παναγοπούλου

   Και εδώ, μας λέγουν, οι «Ευαγγελικοί» δεν βλέπετε, ότι η Γραφή αναφέρει, ότι δεν εγνώρισεν αυτήν, «Έως ου εγέννησε...» πριν να συγκατοικήσωσιν, άρα κατόπιν εγνώρισεν αυτήν. Πώς λοιπόν μας λέγετε, ότι είναι Αειπάρθενος η Μαριάμ; Την περίπτωσιν αυτήν της Γραφής θα φροντίσωμεν να την ερμηνεύσωμεν διά της Γραφής.

Λόγοι Αθανασίας Πλήρεις. Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Φώτης Κόντογλου

     Θα’ γραφα σήμερα απάνω σε κάποιο άλλο θέμα, που να μην είναι θρησκευτικό. Αλλά πήρα πολλά γράμματα και τηλεφωνήματα από αναγνώστες της «Ελευθερίας» που εκφράζουν τη ζωηρή επιθυμία τους να διαβάσουν περισσότερα σχετικά με τους Ορθοδόξους Πατέρας και τα συγγράμματά τους, επειδή δε βρίσκουν πουθενά τέτοια πνευματική τροφή. Λοιπόν, άλλαξα σκοπό και θα γράψω για τον άγιο Συμεών το Νέο Θεολόγο.

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ

ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Συχνά οι ερευνητές και αποτιμητές της πνευματικής προσφοράς των φιλοσόφων και των Πατέρων δημιουργούν παρεξηγήσεις που οδηγούν σε απαράδεκτη υποτίμηση των Πατέρων και του έργου τους. Το συνηθέστερο πρίσμα, κάτω από το οποίο θεωρείται συγκριτικά το πρόβλημα, είναι το εξής: Οι Πατέρες, υποχρεωμένοι να είναι παραδοσιακοί, γίνονται φορείς και μόνον ερμηνευτές της αληθείας, την οποία μάλιστα δεν απέκτησαν με ζήτηση επίπονη, αλλά έλαβαν από την Εκκλησία ή την αποκάλυψη του Θεού. Με τους φιλοσόφους συμβαίνει το αντίθετο.

Έκθεση προσωπικής πείρας σε θέματα αιρέσεων και παραθρησκείας

π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου (†)

Η εικοσαετής έρευνα και εντατική ενασχόληση με θέματα οριοθετήσεως της Ορθοδόξου Πίστεως, αιρέσεων και παραθρησκευτικών ομάδων, με οδήγησε σε ορισμένα βασικά ποιμαντικά συμπεράσματα, τα οποία επιθυμώ στη συνέχεια να συνοψίσω.

ΣΤΗ  ΔΙΝΗ ΤΟΥ  ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΥ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ 

π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός 

1. Ένα σύμπτωμα του νοσηρού εθνικισμού (υπάρχει και ο υγιής εθνισμός, η φιλοπατρία) είναι η προσπάθεια κάποιων κύκλων του νεοπαγανισμού να αποδειχθεί η (δήθεν) ελληνική καταγωγή του Χριστού, ώστε και η σωτηρία του κόσμου, όπως και αν την κατανοούν οι εκπρόσωποί τους, να αποδοθεί στον Ελληνισμό. Σ’ αντίθεση, λοιπόν, προς εκείνους τους νεοειδωλολάτρες, που με μανία αποκρούουν και απορρίπτουν κάθε τι το χριστιανικό ψέγοντάς το με αποτροπιασμό ως «εβραϊκό», αυτοί τηρούν αυτή τη συγκαταβατική και διαλλακτική στάση, όχι φυσικά από ενδιαφέροντα σωτηριολογικά και θεολογικά, αλλά καθαρά εθνοφυλετικά, και κυρίως για την πολιτική εκμετάλλευση του Ελλαδικού Χριστιανισμού, ως Ορθοδοξίας, και την εξαπάτηση των αφελών. 

 Η ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΙΩΗΛ

π. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ 

 Ο προφήτης Iωήλ αναφέρει: «Και μετά ταύτα θέλω εκχέει το πνεύμα μου επί πάσαν σάρκα... και έτι επί τούς δoύλoυς μου και επί τας δoύλας μου εν ταις ήμέραις εκείναις θέλω εκχέει το πνεύμα μου...» (Iωήλ β' 28-29). Αυτή την προφητεία ερμηνεύουν oι πεντηκοστιανοί σε αναφορά με τη δική μας εποχή. Όμως αυτό είναι εσφαλμένo. 

Ο ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ «ΑΝΘΕΛΛΗΝΑΣ» ΚΑΙ «ΑΝΤΙΕΒΡΑΙΟΣ» (ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΗΣ) ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ;