Οι Αγιορείτες Πατέρες διαλάμπουν στη ζωή της Εκκλησίας
Μητροπολίτης Μεσογαίας & Λαυρεωτικής Νικόλαος Χατζηνικολάου
Η τιμή των αγίων αποτελεί βασικό στοιχείο της Ορθόδοξης παράδοσης και ζωής. Μέσα από αφιερωμένους σε αυτούς ναούς, από εκφραστικές του αιώνιου προσώπου τους εικόνες, από ποιητικές ακολουθίες, από συναρπαστικά συναξάρια, από συνεχείς επικλήσεις του ονόματός τους, τα πρόσωπά τους παραμένουν ζωντανά και η χάρις τους παρεμβαίνει στη ζωή του πιστού λαού, ενισχύουσα, στηρίζουσα και αγιάζουσα.
Η αγία Θεοδώρα της Βάστας Αρκαδίας
+ Μητροπ. Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμία
Στις 11 του μηνός Σεπτεμβρίου, αδελφοί μου χριστιανοί, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει την οσία Θεοδώρα, παλαιά αγία, που ο μαρτυρικός της θάνατος έγινε στην δική μας εδώ Μητρόπολη, και στο προσκύνημά της έρχονται χριστιανοί απ᾽ όλο τον κόσμο. Έρχονται να δουν και να θαυμάσουν το φοβερό θέαμα, το πως στέκονται χωρίς ρίζες δέκα επτά (17) δένδρα πάνω στην στέγη μιας μικρής Εκκλησίας, και πως τα δένδρα αυτά αντέχουν στην ανεμοθύελλα τόσων αιώνων.
Ο Ύμνος της Αγάπης
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
Ο Ύμνος της Αγάπης – Α' Κορινθ., ιγ’ 1-13 – Απόστολος Παύλος
Και πρόσεξε από πού αρχίζει· πρώτα από αυτό που θεωρούνταν από αυτούς θαυμαστό και μέγα, το χάρισμα των γλωσσών. Και αφού παρουσίασε το χάρισμα, δεν δείχνει τόσο όσο είχαν αυτοί, αλλά πολύ περισσότερο. Διότι δεν είπε: «εάν ομιλώ γλώσσα», αλλά «Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ (:εάν υποτεθεί ότι έχω τέτοια ικανότητα, ώστε να εννοώ και να ομιλώ τις γλώσσες των ανθρώπων)»[Α΄Κορ.13,1]. Τι σημαίνει «των ανθρώπων»; Όλων των εθνών της οικουμένης.
Ιστορία τῶν Πομάκων
Ιστορία, ἐξισλαμισμός καί οἱ προσπάθειες νά ἑνωθοῦν μέ τήν Ἑλλάδα
Στήν ὁροσειρά τῆς Ροδόπης, τόσο ἀπό τήν Βουλγαρική πλευρά ὅσο καί ἀπό τήν ἑλληνική, ζεῖ ἀπό τήν ἀρχαιότητα μία ἰδιόμορφη καί παρεξηγημένη φυλή, οἱ Πομάκοι. Οἱ Πομάκοι, κατοικοῦν στή Θράκη στόν ὀρεινό ὄγκο τῆς Ροδόπης ἐδῶ καί χιλιάδες χρόνια. Ἡ ὀροσειρά Ροδόπη βρίσκεται στό μεγαλύτερο μέρος της μέσα στή Βουλγαρία καί οἱ περισσότεροι Πομάκοι ζοῦν ἐκεῖ ἐνῶ ἡ πλειοψηφία τους στήν Ἑλλάδα βρίσκεται στό νομό Ξάνθης.
Για τις Ψυχωφελείς και γνήσιες φιλίες.
Ο Ιερός Χρυσόστομος
Ακόμη και αν εσείς μπορείτε να αποφύγετε τη μέθη, αλλά όμως μη γίνεστε κοινωνοί άλλης πολύ πιο φοβερής αμαρτίας· καθόσον τα συμπόσια αυτά είναι γεμάτα από πολλές αρπαγές· διότι, σε παρακαλώ, μη βλέπεις μόνο τα κρέατα που βρίσκονται μπροστά σου, ούτε και τα γλυκίσματα, αλλά αναλογίσου από πού έχουν συγκεντρωθεί, και τότε συχνά ίσως θα διαπιστώσεις ότι προέρχονται από αισχρές πράξεις, από πλεονεξία, βία και αρπαγή. Μα θα πει κάποιος:
Το περίεργο τέλος του Αρείου
Κωνσταντίνου Καραστάθη.
Ο (Μέγας) Κων/νος – κατά πληροφορία του Σωζομενού – ανακάλεσε από την εξορία τον Άρειο, ύστερα από έγγραφη ομολογία του αιρεσιάρχη ότι μένει πιστός στα δόγματα της Α’ Οικουμενικής συνόδου, αλλά και τις συντονισμένες παρεμβάσεις των Αρειανών φίλων του, της Κωνσταντίας, αδελφής του αυτοκράτορα και χήρας του Λικίνιου, του επισκόπου Νικομηδείας Ευσεβίου, συγγενούς του αυτοκράτορα, και του πρεσβυτέρου Ευτοκίου.
Πρίν ἀπό τή δεύτερη ἐξορία
Αγίου Λουκά, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως της Κριμαίας.
Ἡ ἐξορία μου στό Τουρουχάνσκ, βάδιζε πρός τό τέλος της. Ἐρχόμενα ἀπό τά κατάντη τοῦ Γιενισέι, τά ἀτμόπλοια διαδέχονταν τό ἕνα τό ἄλλο, μεταφέροντας πολυάριθμους συνεξόριστους πού εἶχαν καταδικαστεῖ τόν ἴδιο καιρό μέ μένα καί στήν ἴδια ποινή. Τήν εἴχαμε ἐκτίση καί τά πλοῖα αὐτά ἐπρόκειτο νά μᾶς μεταφέρουν στό Κρασνογιάρσκ. Ἕνας-ἕνας ἤ καθ’ ὁμάδας, ἔφθαναν μέρα μέ τή μέρα. Πάντως ἐμένα δέ μέ καλοῦσαν στή GPU νά πάρω τά χαρτιά μου.
Ἡ ἐξορία στό Ἀρχαγγέλσκ
Αγίου Λουκά, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως της Κριμαίας
Μέ συλλάβανε, λοιπόν, γιά δεύτερη φορά, στίς 23 Ἀπριλίου 1930. Στή διάρκεια τῆς ἀνάκρισης, εἷχα ἀμέσως τήν πεποίθηση ὅτι ἤθελαν νά μέ ἀναγκάσουν νά ἀρνηθῶ τήν ἱερωσύνη. Ἀποφάσισα νά κάνω ἀπεργία πείνας γιά νά διαμαρτυρηθῶ.
Συνήθως, ὅταν ἕνας κρατούμενος ἐξαγγέλει ἀπεργία πείνας, κανείς δέν δίνει προσοχή. Τόν ἀφήνουν στό κελλί του μέχρις ὅτου ἡ κατάστασή του γίνει σοβαρή. Τότε μόνον τόν μεταφέρουν στό νοσοκομεῖο τῆς φυλακῆς.
Οι εμφύλιες συγκρούσεις κατά τη διάρκεια των αγώνων του 21 έχουν ταξικό χαρακτήρα;
Ιωάννου Ν. Παπαιωάννου.
Ίσως άκουσες ή διάβασες πως έχουμε «εσωτερικό αγώνα» με την έννοια του ταξικού στη διάρκεια του Αγώνα του 21, καθώς υποστηρίζουν μερικοί συγγραφείς: «Το πρώτο θύμα των εσωτερικών διενέξεων, των εμφυλίων πολέμων ανάμεσα στο λαό και τους κρατούντες υπήρξεν ο Αντώνης Οικονόμου. Ο Οικονόμου έδωσε το διπλό νόημα στην επανάσταση, εθνική και κοινωνική, κι είναι ο ίδιος πάλι το πρώτο, το πιο τραγικό θύμα μιας εσωτερικής πάλης, που στοίχισε πανάκριβα στην επανάσταση και στη μετέπειτα εξέλιξη του νεοελληνικού έθνους. Κι αν μπήκε στο περιθώριο της ιστορίας δεν οφείλεται τούτο στην υποτίμηση του ρόλου του.
ΑΓΙΟΣ ΣΥΜΕΩΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Κατά την υστεροβυζαντινή περίοδο εμφανίστηκαν και έδρασαν πολλοί αξιόλογοι Πατέρες της Εκκλησίας μας, με μεγάλη προσφορά στη Θεολογία. Μάλιστα μπορεί να χαρακτηριστεί η εποχή αυτή, ως περίοδος άνθισης της Ορθοδόξου Θεολογίας, τη στιγμή που ήταν σε εξέλιξη μια γιγάντια προσπάθεια από τους αιρετικούς δυτικούς, για τη νόθευσή της. Ένας από αυτούς υπήρξε και ο άγιος Συμεών αρχιεπίσκοποςΘεσσαλονίκης. Πρόκειται για μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της Εκκλησίας μας κατά τον 14ο και 15ο αιώνα.
Οι Χιλιασταί («Μάρτυρες τού Ιεχωβά») και ο Τίμιος Σταυρός τού Κυρίου
Ο ΤΙΜΙΟΣ Σταυρός τού Κυρίου αποτελεί για κάθε Χριστιανό έκφραση αστείρευτης αγάπης τού Θεού για το πλάσμα Του (Ιωάν. γʹ 14-15. 12, 32-33. Κολ. αʹ 20), καύχημα της κατά Χριστόν αθλήσεώς του και ανίκητο όπλο κατά των διαβολικών επιβουλών.
Αναφέρει με τη χαρακτηριστική του σαφήνεια και ακρίβεια ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός ότι:
«Πάσα μέν ούν πράξις και θαυματουργία Χριστού μεγίστη και θεία και θαυμαστή, αλλά πάντων εστί θαυμαστότερον ο τίμιος αυτού σταυρός». (Εκδοσις Ακριβής, 4, 11, PG 94, 1128D)